www.ansluiken.nl 
 
header
 
Notenboomstraat
 

 

 

dubbelklik op de onderstreepte tekst om muziek te horen en filmpjes te zien. 
  
  Op dit  mooie oude boerderijtje, woont Willem Brandenbarg woont met zijn moeder. Ze bezitten een stuk grond bij het Protestantse Kerkhof, net groot genoeg om een koe en een varken en wat scharrelkippen te houden.
  
De huisbrand van schadden en turf had men al eerder door steenkool moeten vervangen. Als je de stal moet uitmesten, kan dat alleen gebeuren door de mest tussen de koeien door op straat te gooien. Vandaar moet alles met behulp van een voerman naar het land gebracht worden. Het “boeren” in de binnenstad wordt steeds moeilijker, o.a. door allerlei gemeentelijke verordeningen. In 1939 vaardigt de Gemeente Groenlo een waarschuwing uit: “met nadruk wordt nog eens gewaarschuwd tegen overtreding van het bepaald in art. 83 der Algemeen. Pol. Verordening dezer Gemeente op grond waarvan het verboden is op minder dan 6 m. afstand van den weg (waaronder dus verstaan worden alle wegen, straten, paden etc.) en van daar zichtbare mestvaalten aan te leggen en te houden. Tegen overtreding zal onmiddellijk proces verbaal worden gemaakt” . Ook op deze boerderij mag na 1947 helemaal niet meer “geboerd “ worden. Maar gelukkig blijft het unieke gebouwtje gespaard voor verbouwing of afbraak.

1947. politionele acties in Indie

Maar dan komen de politionele acties   en Bennie Bekke moet naar Indie. Hij werkt  als kok in Surabaja, samen met een jongen van Koppelman. De jongen van Koppelman  overlijdt daar helaas, maar Bennie komt terug en het is groot feest in de straat. Er staan bakken met lantaarns en er wordt gevlagd.

 

1948. Op 10 juni wordt het uit het beleg van grol afkomstige Spaanse kanon, dat sindsdien als oorlogstrofee op het Noorderbastion is opgesteld, en dat op initiatief van het Grols Museum en met medewerking van alle handwerklieden uit Groenlo van een nieuw affuit, in oorspronkelijke uitvoering is voorzien, door Z.K.H. Prins Bernhard  onder aanwezigheid va de commissaris der Koningin en vele autoriteiten onthuld en aan de staf overgedragen

1949. Op buurtreisje met de bus van Bax

Nu heb ik  nog niet eens verteld over onze buurtreisjes. Van de vrachtwagen, waarmee we in het eerste jaar na de oorlog op reis zijn gegaan kan ik me niets meer herinneren, maar wel van de bus van Bax. Daags van te voren worden er al broodjes gesmeerd en er gaat een grote melkbus vol ranja mee. We gaan naar de Waarbeek, de Holterberg, naar Nijverdal, zelfs helemaal naar de “zee”, dat is het IJsselmeer bij Nunspeet. Op een keer mogen we bij mevrouw Zemann op kantoor stemmen tussen drie mogelijkheden: 1. De Waarbeek, 2. Kinderspelen in de “weide” of 3. De ‘zee”.Wij kiezen natuurlijk voor “de zee”. Het strand bij Nunspeet is dan nog heel eenzaam. Er staan drie tentjes van kampeerders.

Meezingliederen in de bus zijn de machtigste koning  en

  how much is that doggy in the window

Joris Hoying:” De buurtvereniging heeft een eigen lied: “de Note(n)boomse straat gaot nóóóiit verloren,…. Falderalderiere, falderalderare,……(herhalend) tot op ’t eind “….falderalde_ralde_ralde ..ra .  Ja het jaarlijkse  buurtreisje,  en bij terugkomst met de bus(3x rondje Notenboom-Beltrumsestraat.)je longen uit je lijf zingen. Je verstoppen, zodat het tot schrik van de ouders het lijkt dat we niet terug komen. Ik herinner me nog  naar de Julianatoren in Apeldoorn met speeltuin, griezeltrein  en lachspiegels.
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 

 de door een tragisch ongeluk omgekomen Agnes Gebbink

 
 1952. De kleine Henkie Walhof woont met zijn vader en moeder bij oom Louis en tante Da Jamin in.
  
  

1954. Een groot aantal kinderen uit de Notenboomstraat is lid van de jongerengroep van Con Brio, Mandolinata, waaronder Thea Willemsen, Tini Reijerink, Greetje en Fietje Heinsman, Reny en Gerdy Wissink, Joop  Abbink en anderen. Meer foto's zie op

1954. Op 12 mei is het Grols Museum verhuisd van de Beltrummerstraat naar de Notenboomstraat. De 17e eeuwse schuurdeurboog met inscriptie, oorspronkelijk afkomstig van de schuur van notaris Weyn welke naast zijn woonhuis aan de Lievelderstraat, tussen bakkerij Hoijtink en meester Waanders stond, is van het openluchtmuseum te Arnhem, waar het was opgesteld, naar Groenlo teruggekeerd en siert thans de gevel van het museum. Welwillende medewerking werd hierbij verleend door de familie Lasonder van Vredenhof, die de boog bij de afbraak had gekocht en deze aan het Openluchtmuseum te Arnhem ten geschenke had gegeven. Daar de gilden met standaardmaten werkten, bleek deze deur zonder meer te passen in de schuur in de Notenboomstraat. Ook de oude deurtoog die de heer Verheyen van de Pelikaan weer in de vernieuwde schuur aan de Nieuwestraat zo mooi heeft laten inbouwen, heeft precies dezelfde dagmaten.

 1954. Er verblijft enige maanden een groep Poolse kinderen (kinderen van vluchtelingen  uit Berlijn),  in onze stad. Hier Tonnie (Toon) Heinsman, de toekomstige voorzitter van de buurtvereniging met Janos Babiarz aan de grachtkant. 
  

1954. Café de Kroon .

De familie Froelink neemt  het café Van het echtpaar Nales in 1954 over. Toen André en Riek  in Groenlo kwamen wonen ging het er nog echt ouderwets aan toe in café Nales, De glazen werden nog omgespoeld in een houten kuip en werd de houten vloer nog bestrood met wit zand. Ook mochten er nog geen dames in het café komen, dus was de klandizie nog niet heel erg groot, en ’s avonds moest het café op tijd gesloten worden. Bleven de klanten aan de stamtafel wat later zitten dan begon de heer Nales om 8 uur zijn veters los te maken zodat iedereen wist hoe laat het was en ging iedereen huiswaarts zodat moeder de vrouw ook nog wat aan de avond had. Maar daar kwam later toen Frielink op  het café zat snel verandering in. Geen zand meer op de vloer, een grote bar en wat het belangrijkste was, de dames mochten ook mee komen.Maar het eerste paar jaar liep het nog niet zo hard dus André moest er wat bij verdienen en zo kwam hij bij schoenmaker Anten terecht, maar is twee jaar later, dat was in 1956, tegenover het café, in de schuur van Goossens voor zichzelf begonnen als schoenmaker en tante Riek runde het café met hulp van personeel. In 1979 op 20 oktober is André overleden en in 1980 kwam Frans Peterman bij zijn tante Riek wonen. In 1982 kreeg hij verkering met Annelies en in 1985 hebben zij de zaak overgenomen.

Het is nu vooral voor veel vrijgezellen en jonge stelletjes en een tal verenigingen het gezelligste café van Groenlo en vergeet ook niet al die feestjes en partijtjes die er gegeven worden. Zo zie je maar wat er door hard werken en doorzettingsvermogen tot stand kan komen, zodanig dat Café de Kroon door Frans en Annelies tot een groot en constant evenement uitgegroeid is.

 1956. Krantenbericht uit de Tubantia: Groenlo krijgt nieuwe straatnaambordjes.   Op 1 januari a.s zal in de gemeente Groenlo een nieuwe huisnummering van kracht worden. Momenteel is de gemeente verdeeld in diverse wijken, waarvan de huizen wijksgewijs zijn genummerd. Hierin zal binnenkort verandering komen, want de gemeenteraad heeft besloten dat alle straten en wegen van naamborden zullen worden voorzien en dat de panden straatsgewijs zullen worden genummerd. De gemeente Groenlo telt in totaal 75 straten doch omdat voor diverse straten meer dan één naambord nodig is, zijn 120 straatnaamborden aangeschaft, die momenteel door werklieden van de gemeente worden bevestigd. Ook de huisnummers van de gemeente zullen worden vernieuwd en uiteraard worden gewijzigd. Foto: de heer B.J. Klein Gunnewiek van Gemeentewerken te Groenlo bevestigt het nieuwe bord voor de Notenboomstraat.
  

1960. Na 36 jaar draagt Jan luiken zijn slagerij over aan neef Jan Beerten uit Zieuwent.

1960. Inhalen van de neomist Vic Zemann.

Vic Zemann vertelt hierover:

"In later tijd zal ik als priester in de Notenboomstraat ingehaald worden gevolgd door de eerste Heilige Mis. Ik ben dan de derde van de vier neomisten- pas gewijden-  die Groenlo in 1960 zal kennen. Het onthaal is groots. Ik krijg van de straat (buurt) een bromfiets cadeau, die mij bij mijn verder werk als pastor heel goed van pas zal komen.”

Dat de buurt heel actief geweest is blijkt wel uit de fotoreportage op de Beeldbank van het Stadsmuseum

1961. Huwelijk van Jan Beerten en Mien Venderbosch 
  

Zij zullen de slagerij voortzetten als "Keurslagerij".

Na enkele jaren verhuizen Jan en Mien naar  " 't Centrum".

  

1961. Geboortejaar Theo Kuiper

 
 
 geboortehuis Theo Kuiper

 Theetje Kuiper, de latere LIDO-Theo, met zijn vriendjes

  

1979. Grote restauratie van het stadsmuseum in de Notenboomstraat.

Commissaris der Koningin in Gelderland, W.Geertsema, opent het museum opnieuw en wordt bijgestaan door een tiental schoolkinderen. Jan Nales wordt beheerder. Na Jan Nales zal het museum beheerd worden door o.a. Marinus te Molder en Hermien Meulenkamp. De toegang tot het museum is laagdrempelig. Vrijwel dagelijks is er iemand aanwezig om bezoekers te ontvangen en rond te leiden.

 "Molly"Geertsema.

Het jongetje rechts is mijn zoontje Geert Jan Paasschens

 

Uit “De Gelderlander”: Voor mr. W. Geertsema, commissaris van de Koningin in Gelderland, was het maar een peulenschil om de zware “niendeure”van de gerestaureerde stadsboerderij aan de Notenboomstraat te openen, want bij het karwei kreeg hij daadwerkelijke steun van kinderen van de Grolse scholen. Tien kinderen mochten de commissaris helpen, omdat zij de tekenwedstrijd hadden gewonnen, die het Grolsch museum georganiseerd had bij gelegenheid van de heropening van het museum. Op de “deale”werd de commissaris vriendelijk tegemoet getreden door de noabers, het echtpaar G.Weenink-Reijerink van Erve Kors in Lievelde. As iejleu feest hebt”aldus Gerrit Weenink,  “mot wie’j as noabers warken,”die de commissaris en zijn echtgenote een “schoon borreltje”inschonk. De heropening van de stadsboerderij is een bijzonder feestelijke gebeurtenis geworden met veel vriendelijke woorden, maar ook met enkele steken onder water.”  In Groenlo weet je het maar nooit. Ik sta toch wel voor een goede deur”, aldus commissaris Geertsema, die daarmee doelde op de uitreiking van een “dubbele”onderscheiding waarmee het gemeentebestuur onlangs de landelijke pers haalde. Maar burgemeester mr. R. van Schaik revancheerde zich later op de morgen voortreffelijk door uit een krant van 1936 te citeren, dat een zekere E. Emaus in dat jaar een Willemsorde aan het Grolse Museum had afgestaan. :”Mogen daarvoor de nazaten een onderscheiding in tweevoud hebben, aldus mr. Van Schaik.Voorzitter Ir. G.H.H.Harbers was zeer tevreden over de resultaten van de boerderij, al moest hij wel kwijt, dat het veel had gekost. Mr. Geertsema kwam met lege handen naar Groenlo omdat het Anjerfonds nog een beslissing nog een beslissing met nemen over de hoogte van de bijdrage in de kosten van herinrichting van het museum. Overigens was de commissaris content met de huisvesting van het Grols Museum.Ir. Harbers meende, dat de tijd rijp is voor het aantrekken van een streekconservator naar het Betuwse voorbeeld. Bovendien wilde hij naar een nauwere samenwerking tussen de museabesturen in deze regio. Burgemeester van Schaik dook in de geschiedenis van het museum en vond dat het gemeentebestuur een royaal gebaar had gemaakt door alvast de centen van CRM voor te schieten.Felicitaties waren er ook van het Zutphense bolwerk, van Henk Krozenbrink namens het Turninstituut Gerrit Stok als vicevoorzitter van de Graafschap en de Heuvelstichting. Volgens goed gebruik kreeg het gemeente bestuur een pillewegge aangeboden. En daarin werd door burgemeester van Schaik vlot het broodmes gezet!

1979. Op 31 december luidt voor het laatst de winkelbel bij bakker Milius. Aan een bakkerstraditie van meer dan 160 jaar komt een einde.

1980. Jan en Mimi Luiken 50 jaar getrouwd. Jan Nales, koster, houtdraaier, dichter en beheerder van het stadsmuseum draait een mooie eikenhouden kaarsenhouders voor het bruidspaar.

1981. Voormalig bakker Milius is beheerder van de V.V.V. in de Notenboomstraat.

  

 de jonge bakker Bart Milius

 Bart Milius als beheerder van de VVV

  

1990. De dichtbundel POëZIE in een ZESKANT

Door Jan Nales wordt uitgegeven door de Oudheidkundige vereniging Groenlo.

Inhoud: 58 gedichten in het Grolse Dialect
  

 

Een nog niet eerder gepubliceerd gedicht van Jan:

BAKKERSTROG

Boer Bakker Bolletje Beschuit, reclameslagzin,  stond voor deze voordracht model. DE eiken bakkerstrog en enkele andere gereedschappen zijn afkomstig van G.J.B. Wissink, uit een oud bakkersgeslacht.

 

BAKKERSTROG

In roste noo

En afgedaon

Den olden eeken bakkerstrog.

Nog zee ik hum

In gedachten staon

Gevuld met deeg,

Gemaakt van tarwe en rog.

Geef ons heden

Zo  bēde wie

Onze dagelijkse brood

Maor um het deeg te doon kneden

De Heer

Ons allen tot warken gebood.

Wilt heden no treden

In een volautomatisch

Superbedrijf.

Un technicus bedient er

De schakelpanelen.

Het bakkersambacht

Hef dus niks meer um het lief.

Onze bakker is geknecht

En zien eigen product

Tot een marktartikel verheven

De bakker zien laatst eigene

Genommen-geslecht

En as fabrieksarbeider verdreven

No zee ik hem in een museum staon

En opgebaard

In den olden eeken bakkerstrog,

Het gereedschap van vrogger.

Het geet no heel wat gauwer.

Vrogger wa het gemeideluker!

Zo is het dan toch.

 

Jan Nales

Uitleg door Jan bij dit gedicht: Deze voordracht “De bakkerstrog” is tot stand gekomen door de aanwezigheid van een eiken bakkerstrog in het museum. In de trog waren oude ambachtelijke spulletjes tentoongesteld. Het publiek zag de trog altijd voor  een oude doodskist aan. Door deze voordracht trachtte ik de bakkerstrog van dit doodskust imago te bevrijden of te verlossen".
  

 1993. Jan Luiken, mede-oprichter en 25 jaar voorzitter van buurtvereiging de WALNOOT overlijdt op de leeftijd van 90 jaar.
  

2001. Jan Nales overlijdt

Begin jaren vijftig vestigde Jan Nales zich samen met zijn moeder in de Notenboomstraat  en na enkele jaren trouwde hij met Marie, met wie hij bijna 44 jaar zijn leven (tot 2001) zal delen in het karakteristieke huis waar thans Rick Steentjes woont. Vele jaren verzorgden zij samen moeder Nales, die een kamer had  aan de straatzijde, waar veel later ook nog de bekende Albart Hemeltjen het kappersvak zou beoefenen.

Het levensverhaal van Jan Nales laat zich aflezen in zijn "bidprentje":

Wie kent Jan Nales niet? Centraal in het huis ligt zijn werkhok, waar hij op een inventieve en creatieve manier vaak bezig is. Wat zijn ogen zien kunnen zijn handen maken. Daarbij beheerst hij de technieken om van allerlei materialen iets te maken: kandelaars van hout, kistjes van koper, kerststerren van aluminium, rozenkransen van ijzerdraad en kersenpitten en wat al niet meer. Ook in zijn arbeidzame leven is Jan een veelzijdig mens, van klokkenmaker tot treinmachinist, orgelstemmer, elektricien en loodgieter. Hij werkt bij de NEDAP in Groenlo en is van alle markten thuis. Als hij om gezondheidsredenen voortijdig moet stoppen met zijn werk gaat hij niet bij de pakken neerzitten. Hij wordt beheerder van het Grols museum en leidt de gasten op humoristische wijze rond. Hij is op de hoogte van de geschiedenis van Groenlo en wat hij niet weet fantaseert hij er wel bij. Hij maakt gedichten over Groenlo en de gracht, over het leven, Als hij met voordragen begint is hij niet meer te stoppen. Van zijn hand verschijnt de bundel Groenlo in zeskant. Vijf jaar is hij koster van de H.  Calixtuskerk en ook daar weet hij precies hoe alles moet. Zo is Jan een veelzijdig mens die je overal tegenkomt en die overal tijd voor heeft. Als er ergens iets te beleven valt is hij altijd duidelijk aanwezig. Menselijk opzicht is hem vreemd en dat hij op zijn eigen wijze, zeg maar eigenwijs, door het leven gaat, is algemeen bekend. Door zijn taalgebruik en verhalen, maakt hij het zich soms voor zichzelf en anderen moeilijk. Toch zal er bij menigeen die zich Jan later zal herinneren, een glimlach om de mond komen.

2011. Buurtvereniging DE WALNOOT bestaat 75 jaar en dit feit wordt op groots feite gevierd, met allerlei activiteiten, als daar zijn het versieren van de straat met twee grote stadspoorten, een gezellig traditioneel buurtfeest in het City Centrum, een receptie en een kinderfeest. De foto's laten zien dat het een daverend festijn was.

www.streekgids.nl schrijft:

Op dinsdag 1 maart vond in de goedgevulde, gezellig ingerichte zaal van Café De KROON in de Notenboomstraateen receptie plaats ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van buurtvereniging DE WALNOOT.Uit de grote opkomst bleek wel dat zelfs na 75 jaar een buurtvereniging van belang is als sociaal bindend element in onze samenleving.In zijn welkomstwoord memoreerde de voorzitter Toon Heinsman de verschillende buurtverenigingsactiviteiten,  die meegroeiden met de veranderende maatschappelijke inzichten op allerlei terreinen in de loop der jaren, zoals daar zijn de deelname aan de straatversiering met Carnaval, de bloemenpanelen met de kermis, het uitstapje voor de heren, de fietstocht voor de dames en niet te vergeten het kinderfeest en het jaarlijkse buurtfeest met de traditionele loterij.Al deze activiteiten bevorderen de gezelligheid en de saamhorigheid in de buurt.De buurtvereniging telt ruim 100 leden en dat aantal is nog steeds groeiende.  Jong en oud is lid en de betrokkenheid is erg groot. Hieruit blijkt wel dat het bijna een vanzelfsprekendheid dat je lid bent van zó’n bloeiende vereniging als De Walnoot..Dat velen samen met de jubileumcommissie op spontane wijze de handen uit de mouwen staken om dit jubileumjaar gestalte te geven stemde dan ook tot dankbaarheid. Tevens was er een woord van dank aan de groep sponsoren die hun steentje bijdroegen om de materiële kant van de  jubileumviering  gestalte te geven. Ook werd door het bestuur een werkgroep geformeerd die zich gebogen heeft over de geschiedenis van 75 jaar lief en leed in de buurt. De Oudheidkundige Vereniging Groenlo werd benaderd om daarbij behulpzaam te zijn en reageerde positief. Het is de bedoeling dat nog in het jubileumjaar een themanummer van het tijdschrift  “Grols Verleden” verschijnt met als titel: Buurtvereniging de Walnoot 75 jaar.   

 

 

 

Ansluiken.nl © 2006-2007 All rights reserved 
Ansluiken.nl is powered by
Streekgids.nl